17. kapitola
1„Miro duchos hino igen zňičimen,mire dživesa murdaľile andre,užarel man o hrobos.2Pašal mande hin ča ola, ko mandar asan,a me dikhav, sar pre mande džan.3Devla, počin vaš ma e zaloha, hoj man te premuken!Se ko aver pes vaš ma zaručinďahas?4Vašoda, hoj tu lenge zakerďal andre o goďa, hoj te na achaľon,ma domuk, hoj mange te radisaľon.5Vakerel pes: Te vareko vaš o love del andre peskre prijaťeľen,o jakha leskre čhavengre korisaľona.6No akana o Del visarďa oda vakeriben pre mande anglo manuša;som oda, kaske čhungaren andro muj.7Se o jakha mange slabisaľile le rovibnastar;o vasta the o pindre mande hin šukore sar ciňos.8Ola, ko pestar keren spravodľiva, predarana o ňevinna man odsudzinen sar bijedevleskres.9No o spravodľivo pes ľikerel peskre dromestara oda, kas hin žuže vasta, ačhela furt zoraleder.10Ale te savore avľanas a ačhiľanas angle ma,na arakhľomas aňi jekhe goďaveres maškar tumende.11Mire dživesa pregele, mire plani rozpele,a mek the oda, so kamavas andro jilo.12Mire prijaťeľa phenen pre rat, hoj oda hin džives;phenen: ‚O švetlos hino pašes, kajte hin kaľipen.‘13Te miri naďej hin ča o Šeol,te mange lačharava o hadžos andro kaľipen,14te phenava le hroboske: ‚Tu sal miro dad!‘a le kirmenge: ‚Miri daj‘ abo ‚miri pheň‘,15ta akor kaj hiňi miri naďej?Dikhel la mek vareko?16Džala manca tele andro brani le Šeoloskre the miri naďej?Džaha jekhetane tele andro prachos?“